مجله الکترونیکی مدرسه فقه و هنر

در فقه، دستگاه حلال سازی نداریم!

حقوق‌دانان اسلامی دیرتر از حقوق‌دانان غربی، با مالکیت فکری آشنا شدند

درگذشته، پدیدآوردندگان آثار فکری، واسطه بین خدا و دنیا تلقی می‌شدند!

حقوق مادی مالکیت آثار هنری، محدود است؛ اما حقوق اخلاقی آن، دائمی است!

عدم طرح مسئله مالکیت معنوی توسط فقها

خیال‌انگیزی در آثار هنری، مصداق کذب نیست!

اصل در هنر، استحباب است!

هیچ هنری، به‌عنوان اولی، مصداق افساد نیست.

اگر «حسام‌الدین سراج» در مجلس لهوولعب بخواند حرام است!

معنای «لعب» در عصر صدور نص، با الان متفاوت است.

اصل اولی در هنر، حلّیّت است.

ادعای لغویت همه هنرها، نادرست است.