زندگی خودنوشت مارکز

معرفی کتاب «زنده‌ام که روایت کنم» نوشته‌ی گابریل گارسیا مارکز

مارکز در این کتاب به شیوه‌­ای داستان‌گونه شرح زندگی خودش را روایت می­کند. محور کتاب دوران جوانی اوست و مقداری هم از زندگی پدر و مادر و پدربزرگ و مادربزرگش می­نویسد.
وقتی این کتاب را بخوانی، می­بینی که ردپای زندگی مارکز یا نزدیکانش در خیلی از آثار معروف او مثل «صد سال تنهایی»، « عشق در سال­های وبا» و یا «کسی به سرهنگ نامه نمی­نویسد» وجود دارد. مثلا داستان «کسی به سرهنگ نامه نمی­نویسد» دقیقا حدیث زندگی پدربزرگ مارکز است و یا «عشق در سال­های وبا» بازآفرینی عشق و عاشقی پدر و مادر اوست. کتاب «زندگی خودنوشت مارکز» در حقیقت می­گوید که مارکز نویسنده چگونه شکل گرفت. شاید نام بهتر برای این کتاب این بود: «مارکز چگونه مارکز شد». راستی این کتاب را کاوه میر عباسی به فارسی برگردانده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × چهار =