جمله آهنگین

1
شاعری اکنون
شعری می‌نویسد
به جای من
ـ بر درخت بید دوردست باد ـ
چرا گل سرخ در دیوار
برگ‌های تازه به تن می‌کند؟

2
کودکی اکنون
کفترش را پرواز داد
به جای ما
ـ به اوج، سوی سقف ابر ـ
چرا بیشه این برف را
برگرد لبخند فرو می‌ریزد؟

3
پرنده‌ای اکنون
نامه می‌برد
به جای ما
به نیلی سرزمین آهو،
چرا صیاد به صحنه می‌آید
تا تیرهایش را پرتاب کند؟

4
مردی اکنون
ماه را می‌شوید
به جای ما
و بر بلورینه رود راه می‌رود،
چرا رنگ بر زمین می‌افتد؟
چرا ما مثل درختان برهنه می‌شویم؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × 5 =